.: หน้าหลัก :.
.: โคลง :.
.: ฉันท์ :.
.: กาพย์ :.
.: กลอน :.
.: ร่าย :.
.: ลิลิต :.
กาพย์
         กาพย์ คือคำประพันธ์ชนิดหนึ่งซึ่งมีกำหนดคณะ พยางค์ และสัมผัส มีลักษณะคล้ายกับ ฉันท์ แต่ไม่นิยม ครุ ลหุ เหมือนกับในฉันท์ " กาพย์ " แปลตามรูปศัพท์ว่า เหล่ากอแห่งกวี หรือ ประกอบด้วยคุณแห่งกวี หรือ คำที่กวีได้ร้อยกรองเอาไว้ กาพย์ มาจากคำว่า กาวฺย หรือ กาพฺย มาจากคำว่า " กวี " กวีออกมาจากคำเดิมในภาษาบาลีและสันกฤต " กวิ " แปลว่า ผู้คงแก่เรียน , ผู้เฉลียวฉลาด , ผู้มีปัญญาเปรื่องปราด , ผู้ประพันธ์กาพย์กลอน และแปลอย่าอื่นได้อีก
         คำว่า " กวิ " หรือ " กวี " มาจากรากศัพท์เดิมคือ " กุธาตุ " ซึ่งแปลว่าเสียง , ทําให้เกิดเสียง , ร้อง , ร้องระงม , คราง , ร้องเสียงเหมือนนก หรือ เสียงแมลงผึ้ง กาพย์ ตามความหมายเดิมมีความหมายกว้างกว่าที่เข้าใจกันในภาษาไทย คือบรรดาบทนิพนธ์กวีได้ร้อยกรองขึ้น ไม่ว่าจะเป็น โคลง ฉันท์ กาพย์ หรือ ร่าย นับว่าเป็นกาพย์ทั้งนั้น แต่ในไทยเราความหมายแคบกว่า คือ หมายถึงคำประพันธ์ชนิดหนึ่งของกวีเท่านั้น

         กาพย์มีลักษณะผิดกับกลอนธรรมดาคือ

วางคณะ , พยางค์ , และสัมผัสคล้ายฉันท์
สามารถแต่งปนกับฉันท์ได้ และคงเรียกว่า "คำฉันท์" เหมือนกัน กาพย์ที่นิยมเขียนกันอยู่ในไทยมีอยู่ ๕ ชนิด คือ
 
กาพย์ยานี ๑๑ ( อ่านรายละเอียด )
กาพย์ฉบัง ๑๖ ( อ่านรายละเอียด )
กาพย์สุรางคนางค์ ๒๘ ( อ่านรายละเอียด )
  กาพย์สุรางคนางค์ ๓๒ ( อ่านรายละเอียด )
กาพย์ห่อโคลง ( อ่านรายละเอียด )
กาพย์ขับไม้ห่อโคลง ( อ่านรายละเอียด )


         กาพย์ ๓ ชนิดข้างต้น ( ๑ , ๒ , ๓ ) ใช้เทียบเคียงแต่งปนกับฉันท์ได้ และเพราะเหตุที่มีลักษณะคล้ายกันกับฉันท์และสามารถแต่ปนกับฉันท์ได้ จึงเรียกว่าคำฉันท์ด้วย

กลับหน้าแรก
Copyright © 2003 Sriwittayapaknam School :: All rights Reserved