 |
| .: หน้าหลัก :. |
 |
|
| .: โคลงสุภาพ :. |
| .: โคลงสุภาพ :. |
 โคลงสองสุภาพ |
| โคลงสามสุภาพ |
| โคลงสี่สุภาพ |
| โคลงห้ามณฑกคติ |
| โคลงตรีพิพิธพรรณ |
| โคลงจัตวาทัณฑี |
| โคลงกระทู้ |
| .: โคลงดั้น :. |
| โคลงดั้น
๒ ดั้น |
| โคลงดั้น
๓ ดั้น |
| โคลงดั้นวิวิธมาลี |
| โคลงดั้นบาทกุญชร |
| โคลงดั้นตรีพิพิธพรรณ |
| โคลงดั้นจัตวาทัณฑี |
| .: โคลงโบราณ :. |
| โคลงวิชชุมาลี |
| โคลงมหาวิชชุมาลี |
| โคลงจิตรลดา |
| โคลงมหาจิตรลดา |
| โคลงสินธุมาลี |
| โคลงมหาสินธุมาลี |
| โคลงนันททายี |
| โคลงมหานันททายี |
|
|
| .: ฉันท์ :. |
| .: กาพย์ :. |
| .: กลอน :. |
| .: ร่าย :. |
| .: ลิลิต :. |
|
 |
|||||||||||||||||
 โคลงสี่สุภาพหนึ่งบทจะมี ๔ บรรทัด บรรทัดหนึ่งเรียกว่า "บาท" เพราะฉะนั้นโคลงสี่สุภาพหนึ่งบท จะมี ๔ บาท ในบาทหนึ่งจะมี ๒ วรรค วรรคหน้าจะมี ๕ คำ วรรคหลังของบาทที่ ๑ บาทที่ ๒ และบาทที่ ๓ จะมี ๒ คำ ส่วนวรรคหลังของบาทที่ ๔ จะมี ๔ คำ ซึ่งรวมแล้วโคลงสี่สุภาพหนึ่งบทจะมีจำนวนคำทั้งสิ้น ๓๐ คำ จำนวนพยางค์ต้องมีตามหน่วยที่ได้เขียนไว้ในแผนผัง ถ้าหากเป็นพยางค์ลักษณะของลหุอาจจะมีได้มากเกินกว่าที่แผนผังได้กำหนดไว้ก็ได้ แต่จะต้องไม่ยาวจนมีความรู้สึกว่าเยิ่นเย้อจนทําให้อ่านไห้ถูกทํานองและจังหวะไม่ได้ การสัมผัส โคลงสี่สุภาพมีรูปแบบการสัมผัสดังแผนผัง นอกเหนือจากการสัมผัสบังคับตามแผนผังแล้ว นั้น ยังมีการสัมผัสอีกสองรูปแบบที่ช่วยเพิ่มความไพเราะให้กับคำประพันธ์ที่เป็นโคลงสี่สุภาพยิ่งขึ้นไปอีก ซึ่งได้แก่
 คําตายห้ามนํามาใช้เป็นคำสุดท้ายของบท  ถ้าเนื้อความยังไม่สิ้นกระแส จะเติมสร้อยลงในท้ายบาทที่ ๑ บาทที่ ๒ บาทที่ ๓ และบาทที่ ๔ ก็ได้ แต่ในปัจจุบันไม่นิยมที่จะเติมสร้อยในบาทที่ ๔ จึงไม่ใคร่จะได้เห็นในการแต่งโคลง ๔ สุภาพทั่ว ๆ ไป แต่หากในหนังสือโคลงรุ่นเก่า ๆ เราอาจจะพบเห็นได้บ่อย แม้หากเราจะแต่งเล่นบ้างก็สามารถที่จะทําได้ไม่ผิดข้อบัญญัติแต่ประการใด
|
กลุ่มวิชาพื้นฐาน
<<
คณิตศาสตร์ ภาษาอังกฤษ
สร้างเสริมประสบการณ์ชีวิต
>> กลุ่มวิชาพิเศษ
|
 |
Copyright
© 2003 Sriwittayapaknam
School :: All rights Reserved