ข้อบัญญัตในการเขียนโคลงโบราณ |
||||||||||
| ทั่วไป โคลงโบราณ มีลักษณะคล้ายโคลงดั้นวิวิธมาลี แต่ไม่มีการบังคับวรรณยุกต์เอก และวรรณยุกต์โท จะมีก็เพียงแต่บังคับเรื่องสัมผัสเท่านั้น โคลงโบราณเป็นโคลงซึ่งไทยเราดัดแปลงมาจากกาพย์ในภาษาบาลีอันมีชื่อว่า คัมภีร์กาพย์สารวิสาสินีซึ่งว่าด้วยวิธีแต่งกาพย์ต่าง ๆ อยู่ ๑๕ กาพย์ด้วยกัน แต่มีลักษณะเป็นโคลงอย่างแบบไทยอยู่ ๘ ชนิด เพราะเหตุที่ไม่มีการบังคับวรรณยุกต์เอก และวรรณยุกต์โท จึงเรียกว่า โคลงโบราณ นอกนั้นมีลักษณะเป็นกาพย์แท้ โคลงโบราณทั้ง ๘ ชนิด ได้แก่
โคลงโบราณนี้ ต้นฉบับภาษาบาลีเรียกว่า " กาพย์ " มีข้อสังเกตุอยู่อย่างหนึ่ง คือในฉบับภาษาบาลีนั้น บางกาพย์จะมีลักษณะละม้ายคล้ายคลึงกับ โคลง ๔ สุภาพ และ โคลงดั้นมาก มีทั้งจำนวนและสัมผัสคล้าย ๆ กัน แปลกแต่ตรงที่ไม่มีการบังคับวรรณยุกต์เอก และวรรณยุกต์โท ตามตำแหน่งเช่นเดียวกับโคลง ๔ สุภาพ และ โคลงดั้น เพราะในภาษาบาลีไม่มีรูปวรรณยุกต์ใช้เหมือนกับในภาษาไทย บางทีโคลงของไทยเราอาจจะมีต้นกำเนิดมาจากกาพย์ในภาษาบาลีก็เป็นได้ ขอให้พิจารณาดู กาพย์มหาสินธุมาลีต่อไปนี้ว่าจะมีลักษณะคล้ายคลึงกับ โคลง ๔ สุภาพอย่างไรบ้าง
|
||||||||||